Ik voel mij overbodig

Ik voel mij overbodig

verlies het van de strijd

Ik ben geheel niet nodig

tot deze taak bereid

verlies het van de mensen

die vol verwachting zijn

teleurgesteld wens ik mij

onzichtbaar het refrein

 

Wat maakt de zin volledig

van ‘t menselijk bestaan

wat smaakt het onvolledig

door droefenis te gaan

Mijn weg heeft toch een einddoel

een lichtpunt in ‘t verschiet

mijn strijd en mijn gewoel

o God vergeet mij niet!

 

Laat mij straks weer eens schitteren

en stralen als de zon!

versla ik al het bitter

en wat ik overwon

dat houd ik vast tot ‘t einde

daar leef ik weer van op

de blijdschap die ‘t verfijnde

de vreugde klimt ten top

 

Dan dank ik U mijn vreugde

Gij die mijn vreugde zijt

Vergeet dat ik niet deugde

en moe was van de strijd

Mijn God ik houd u staande

laat mij toch niet alleen

Maak mijn weg weer begaanbaar

tot uwe glorie heen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *